آن دقيق‌تر نقطه است كه او اصل است ، زيادت و نقضان نشود ، فنا به دو راه نداند . » ( 921 ) قال : بدين نقطه عين عين عين عينيّت « 3 » كه موجود است در وجود كنه كنه كنه « 4 » ، و حقيقت علّت علّت « 6 » - كه منزّه است از مقالت « 7 » و اشارت و حدثيّت و خياليّت و وهميّت « 5 » - كه ذات حقّ است - سبحانه - خواهد . « ليس بمكيّف و لا بمخيّل و لا بمصوّر . » قدم مسرمدست ، و أبد مقدّس ، به زيادت كون زيادت نگيرد ، بنقصان كون نقص نگيرد . « لا يدرك بالحواسّ و لا يقاس بالناس . » چون قديم ممتنع است بقدم خود از مطالعت اهل عدم ، چون درو رسد حدوث بعلم محدث ؟ و علم وجود او با وجود اوست ، قديم در قديم جز او را نشناسد « 10 » - سبحانه . 324 فصل ( فى القطعة 2 من طاسين النقطة ) ( 922 ) حسين وصف حال خود گويد ، و شرح مرتبهء خود تقرير كند در علم « 15 » حقايق كه گفتيم . « منكر بماند در دايرهء برّانى ، منكر « 16 »

--> ( 3 ) عين عين عين عينيت SM : عين عين العينية A ( 4 ) كه موجود است . . . كنه SM : الموجود فى الوجود كنه كنه الكنه A ( 6 ) علت علت S : علت M علة العلة A ( 7 ) از مقالت SM : عن مقالته و عن مقالتى A ( 5 ) و اشارت و حدثيت و خياليت ( و خيالت M ) و وهميت SM : و عن اشارة الحدثانية الخيالية الوهمية A ( 10 ) و علم وجود او . . . نشناسد SM : و علم وجود وجوده لا يعرفه الا هو A ( 15 ) در علم SM : من علوم A ( 16 ) ( صفحهء 492 ) منكر . . . نبيند SM : فأنكر حالى حين لم يرانى A